si teacher paplesing

ano ang ginagawa ng mga guro kung ang principal o dean ay wala?

challimar  : si teacher ay puro sakripisyo, oic na’t nagtuturo pa.

helena  : ang guro ko ay matiyagang nagtuturo, ang mga bata ay talagang natututo.

byan arvie  : si prof ay seryoso, sa buladasan dumideretso.

haliven : si teacher ay palakwento, sa buhay niya’y nakasentro.

jan ray : si mam ay second parent, walang inatupag kundi ang sermon.

abmer : ang mga guro ay abala, bising-bisi sa pakikipagdada.

marc glen : ang teacher namin ay nasa canteen, puto’t kutsinta ay nakahain.

camon : si mam ay laging naka-smile, panay forward ng quotes sa kabarkada.

cristine : si teacher ay napakasipag, panay boardwork ang inaatupag.

redward : si mam ay parang prinsesa, laging nakaupo sa tasa.

joey dee : si prof ay energetic, biglang tayo kung may daraan sa pinto.

nichelle : si sir ay napaka-friendly, laging kausap ay mga beki.

regan : si teacher ay laging busy, nagbibilang ng piso-piso.

argay : si sir ay parang parak, tinatanggap kahit patak-patak.

venson : ang aming guro ay resourceful, ang topic ay puro avon.

jayner: si sir ay napakabait, mahimbing sa pagkakaiglip.

eberlyn : si prof ay parang doc, panay pisil at panay haplos.

ang mga nabanggit ay ilan lang sa napakaraming hinaing ng mga mag-aaral sa pribado man o pampublikong paaralan. ganito na nga ba talaga ang karamihan? ano ang kahihinatnan ng edukasyon kung ang itinuturing na pinakamahalaga at dinadakilang  propesyon ay nahaluan na ng mga taong bulok at patapon? may pag-asa pa ba tayo ngayon? ano pa nga ba ang natitirang solusyon?